Een profcarrière van een wielrenner of -renster begint meestal bij de jeugd. Als twaalfjarige op de fiets strijden met leeftijdsgenootjes in kleine wedstrijden. Er zijn echter ook uitzonderingen. Renners of rensters die eigenlijk pas laat zijn begonnen met fietsen. Annemiek van Vleuten is zo’n renster.

Van voetbalster naar wielrenner

Annemiek van Vleuten was voor haar wielerleven met andere dingen bezig. Ze voetbalde tot haar 23e, maar moest daar na een knieblessure mee stoppen. Om toch te blijven bewegen, kocht ze een fiets en ging ze in 2006 rijden bij de toerclub TCW’79 in Wageningen. Dat beviel blijkbaar goed, waarna ze in 2007 een wedstrijdlicentie wist te bemachtigen. Het jaar daarop werd het wat serieuzer en werd ze tweede op het WK tijdrijden voor studenten en werd ze derde in een tijdrit van de Tour de Limousin. Dat zorgde er voor dat ze in 2009 een overstap maakte naar DSB-Bank-Nederland Bloeit, de ploeg waar Marianne Vos ook voor reed. En zodoende maakte zij op haar 27e leeftijd echt werk van haar carrière.

Foto: Cor Vos

Natuurlijk, de meeste renners beginnen vanaf deze leeftijd echt serieus mee te doen voor de prijzen, maar dan heb je wel al veel bagage meegenomen en heb je veel geleerd. Maar Van Vleuten kwam nu eigenlijk pas kijken en moest vooral in dienst van andere rijden. Iets dat ze als hardrijder absoluut goed kon.

Het jaar 2010 kun je zien als de doorbraak voor Van Vleuten. Ze mocht hier en daar voor haar eigen kansen rijden en pakte dat jaar het eindklassement in de Route de France de eindoverwinning voor een topper als Judith Arndt. Dit omdat ze in elke etappe gewoon goed van voren zat. Als gevolg daarvan maakte ze een week voordat ze 28 werd haar opwachting maken op het WK. Ze werd daar 25e.

Foto: Cor Vos

Het jaar daarop was het vaak raak voor Van Vleuten. In het voorjaar pakte ze heel erg knap de overwinning in de Ronde van Vlaanderen en was haar naam echt gevestigd. Het was sowieso een topjaar, want ze won later dat jaar ook nog de GP Plouay en Zweedse wereldbekerwedstrijd Open de Suède Vårgårda. Door deze prestaties won ze ook gelijk de Wereldbeker.

Foto: Cor Vos

Van Vleuten wordt elk jaar beter

Vanaf dat moment ging het per jaar bijna elke keer beter. In 2012 wist ze tijdens het NK Nederlands kampioen te worden op de weg en werd ze tweede in de tijdrit. Tijdens de Olympische Spelen toonde zij zich vervolgens als een echte teamspeler door in dienst te rijden van Marianne Vos, die vervolgens de Olympische titel won.

Foto: Cor Vos

Haar honger naar succes werd echter steeds groter. Elk jaar wist zij zich te verbeteren, ondanks dat ze elk jaar ook last had van blessures, die voornamelijk toe te schrijven waren aan een linker liesslagader. Toch was ze nooit echt een uitgesproken kopman. Mede daarom ging ze in 2015 naar het Bigla Pro Cycling Team om het jaar daarop uit te komen voor Orica. Met name deze laatste drie jaren zien we Van Vleuten als een absolute veelwinnaar. In prologen en tijdritten wist ze in 2015 en 2016 verschillende keren te winnen, waaronder de Nationale titel op het NK van 2016.

Foto: Cor Vos

In 2017 pakte ze haar eerste wereldtitel tijdrijden en deed ze op een indrukwekkende wijze mee in de Giro Rosa, wat toch wel de belangrijkste meerdaagse wedstrijd voor vrouwen is. Daar werd ze derde in het algemene klassement en won ze het puntenklassement en was ze ook nog eens bergkoningin. En dat op 34-jarige leeftijd.

Foto: Cor Vos

Het lijkt er echter op dat Van Vleuten met elk jaar dat ze ouder wordt, sterker gaat rijden. In 2018 wist ze bijna alles te winnen wat er te winnen viel. Ze won de Giro Rosa met drie etappezeges, zegevierde in de Holland Ladies Tour met ook nog eens drie etappes, wist zichzelf in de spotlight te rijden met de overwinning in La Course by Le Tour de France (waar ze na een epische comeback Anna Van der Breggen wist te verslaan) en won ook nog eens de Veenendaal Veenendaal Classic. Tel daar ook nog eens de podiumplaatsen bij de ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaaken-Luik bij op en je hebt een renster waarvan je eigenlijk niet weet hoe hoog haar plafond precies is. Wellicht dat zij straks op het WK ook nog eens de titel pakt.

Foto: Cor Vos