In de finale van het WK wielrennen 2018 op de weg voor mannen zit één bizarre klim: de Höttinger Höll. 30 September zal het peloton hier strijden om de befaamde titel van ‘Wereldkampioen’. “Gewone” mensen kunnen hier 29 september ook strijden om de titel ‘Koning/Koningin van Höll’. Serieuze training vooraf is geen overbodige luxe; de steilste delen van de klim tussen Innsbruck en Gramartboden zijn tot wel 28%(!) steil.

“Dit doet me denken aan een mountainbike-beklimming!” had Vincenco Nibali – de Italiaanse winnaar van de Giro d’Italia (tweemaal), Tour de France en Vuelta a España – te melden na een verkenningsrit van het parcours. Dat klinkt niet als een gemakkelijke uitdaging. Alle 2018 deelnemers die deze uitdaging 29 september aan durven te gaan, zullen getimed worden op de 3,2 kilometer lange klim. Met 291 hoogtemeters is het stijgingspercentage gemiddeld 9,1%.

Trainen voor heuvels

Voordat je je tas inpakt en naar Tirol afreist, is het verstandig om wat specifieke trainingsweken voor het klimmen in te plannen. Hiermee verhoog je je lactaatdrempel: het niveau van de intensiteit waarop het lichaam meer lactaat opbouwt dan het kan verwerken (praktisch gezien wanneer je benen beginnen te verzuren).

Let wel op dat wanneer je de klim van 28% wilt beklimmen, je huidige verzet misschien niet licht genoeg is. De mountainbike-referentie van Nibali komt dus niet helemaal uit de lucht vallen; fietsers met een (tegenwoordig standaard) compact-versnelling zullen de steilste flanken waarschijnlijk niet fietsend opkomen. Wanneer je toch mee wilt doen, kan het verstandig zijn om er een ander verzet op te (laten) zetten.

Laag cadans, hoge kracht

Jezelf dwingen om de lokale klimmen met een hogere cadans te bedwingen is een goede eerste stap qua training. Deze zogenaamde ‘laag cadans, hoge kracht’-training helpen je klimspieren gewend te raken aan het hogere niveau van inspanning.

Wanneer je de Ride to Höll hebt voltooid, kan je de volgende dag aanschouwen hoe de professionals deze klim verteren. Iets wat waarschijnlijk een stuk meer voldoening geeft wanneer je het parcours zelf (deels) hebt afgelegd.