In het wielerpeloton zijn er in elke wedstrijd iets van vijftien namen die je van te voren kan opschrijven voor de winst. Naast die namen is het peloton gevuld met renners die hun kopmannen aan de winst moeten helpen. Een groot aantal daarvan ken je waarschijnlijk niet. Met Bram Tankink is dat anders. Hij heeft z’n fiets dit jaar, na achttien jaar in het prof-peloton te hebben gereden, aan de wilg gehangen. En zonder veel uitslagen te rijden, is hij toch één van de bekendste Nederlandse renners geworden.

Bram Tankink is plezier

Bram Tankink is namelijk de belichaming van wat de wielersport zo mooi maakt. Het is iemand die je altijd met een glimlach zag voordat de wedstrijd begon en vaak na de wedstrijd ook iets leuks had te vertellen. Het is een renner waarvan je je heel goed kan voorstellen dat veel mannen tijdens lange races naar hem toe komen om een gezellig praatje te maken.

Foto: Cor Vos

Maar Tankink is meer dan een gezellige vent. Hij is misschien wel de perfecte teamspeler. Hij kon zich in zijn carrière perfect wegcijferen voor anderen. Als er een paar renners ontsnapt waren en er zat een sprinter in zijn team, kon Bram Tankink uren lang op kop rijden om de ontsnapping terug te pakken. Of hij ging zelf in de aanval, zodat andere teams het zware werk moesten doen.

Foto: Cor Vos

Foto: Cor Vos

Het is dan ook niet gek dat hij een gewilde collega was. Hij betrad in 2011 het peloton als onderdeel van Domo-Farm Frites. Vervolgens ging die ploeg over naar Quick-Step, waar hij tot en met 2007 voor uitkwam. In die tijd wist hij zijn twee overwinningen te pakken die enigszins van belang zijn. In 2005 won hij de openingsetappe van de Ronde van Duitsland. En in 2007 won hij de GP Jef Scherens. Buiten die overwinningen waren er voornamelijk criteriums waarin hij wist te winnen.

Foto: Cor Vos

Hij werd daar echter niet op afgerekend. Na zijn tijd bij Quick-Step kwam hij in 2008 terecht bij Rabobank. Deze ploeg veranderde vervolgens naar Belkin en LottoNL-Jumbo, waar hij in 2018 zijn laatste jaar als professioneel wielrenner reed. Volgend jaar zullen we hem dus niet meer rondfietsen en dat is toch ergens wel jammer. Want Bram Tankink was een renner waar je altijd vrolijk van werd.