Ergens in het heuvelachtige deel van West-Australië fietst Jack Thompson, ook wel bekend als ‘Jack Cycles Far’, de klok rond. Drie jaar geleden besloot hij een duik in het diepe te nemen door z’n vaste baan op te zeggen voor een leven op de fiets. Waar hij in 2017 zo’n 52.000 kilometer op de tweewieler heeft afgelegd, probeert hij z’n grenzen ook dit jaar weer te verleggen. Zo heeft hij voor 2018 en 2019 een aantal challenges op het programma staan waar je – eerlijk gezegd – bang van wordt. De eerste uit deze serie was het rijden van de Taiwan KOM-challenge. Vier keer achter elkaar. In een exclusieve tweedelige column voor The Prologue schrijft Jack over z’n ervaringen.

Taiwan KOM, zwaarste klim ter wereld

De Taiwan KOM, of ‘Wuling Farm Pass’, zoals deze berg bij lokalen bekent staat, wordt door veel fietsers als zwaarste klim ter wereld gezien. De beklimming begint op zeeniveau in het dorpje Hualien, aan oostkust van Taiwan. Gedurende 105 kilometer klim je naar 3400 meter. In de poging om mezelf te profileren als ‘s werelds meest extreme en avontuurlijke fietser, zag ik het niet zitten om de klim maar één keer op te fietsen, zoals deelnemers van het officiële event doen. Ik besloot daarom om de gehele beklimming én afdaling vier keer achter elkaar af te leggen. Even ter illustratie: om te slagen zou ik zo’n 700 kilometer en 14400 hoogtemeters moeten overbruggen. Non-stop. Waar begin je, ter voorbereiding voor een uitdaging als deze? Met de training natuurlijk!

Training en voorbereiding

Gehuisvest in Perth, aan de Australische westkust, ben ik gezegend met een heel jaar aan mooi weer. Het enige nadeel aan dit gebied is het gebrek aan echte heuvels. Dat vraagt, in de aanloop naar de Taiwan KOM-challenge, dus om wat creativiteit tijdens de voorbereiding. Gemiddeld fiets ik tussen de 500 en 1200 kilometer per week. Dit hangt voornamelijk af van de doelen die ik heb gesteld.

Ter voorbereiding van Taiwan trainde ik wekelijks zo’n 800 kilometer. Dit is voor mij genoeg trainingsomvang voor een goede conditie, én biedt genoeg ruimte voor optimaal herstel. Door het ontbreken van echte bergen, train ik bijna altijd met de zogenaamde ‘AIRhub’. Dit apparaat genereert weerstand. Per kilometer per uur moet ik zo’n 2 Watt extra trappen. Bij een snelheid van 30 kilometer per uur is dit dus zo’n 60 Watt extra. Volgens mijn berekening zou ik zo’n 280 tot 300 watt trappen tijdens de vier beklimmingen, dus dat was mijn doel. Met behulp van de AIRhub trainde ik zo’n vijf tot zeven uur per dag op een output van 280 tot 300 Watt.

Het mentale spel

Training op het fysieke vlak is een belangrijk onderdeel om het project tot een geslaagde te maken. Het tweede punt van aandacht, dat bijna nog belangrijkers is dan de training, is voeding. Onder begeleiding van mijn voedingsdeskundige David Bryant kwamen we tot de conclusie dat ik elke 90 gram koolhydraten per uur moet innemen. Dat hebben we onderverdeeld in 60 gram glucose, en 30 gram fructose. Oftewel: ik moet elk half uur het equivalent van één SIS energiereep én een halve bidon sportdrank wegwerken om op de toppen van m’n kunnen te kunnen presteren.

Jack Cycles Far drinking

Voldoende brandstof is essentieel om op een hoog niveau te kunnen blijven presteren – Foto: @z_w_photography

Alleen al voldoende brandstof innemen is een flinke uitdaging. Het vergt dan ook maanden aan training om dit door het lichaam te laten verwerken. In de aanloop naar Taiwan heb ik tijdens trainingen verschillende combinaties van brandstof uitgeprobeerd. Uiteindelijk kwam ik op het punt dat ik de juiste hoeveelheden kon verwerken, zonder hier nog bij stil te staan. Het werd een soort ‘tweede natuur’.

Aarden in Taiwan

Drie dagen voor ik mijn uitdaging zou aangaan, landden we in Taiwan. ‘We’ bestaat uit een cameraman, fotograaf én mijn vader. Die laatste is mijn stem van verstand, en helpt mij alles in perspectief te zetten. We hebben een hele goede band. Elke keer als ik mijn grenzen wil verleggen, komt hij mee en vervult hij de rol als vriend én assistent op locatie.

Dit avontuur was anders dan anders, omdat we van te voren hadden besloten de hele trip op film vast te leggen. Samen met mijn management en marketing team hadden we besloten om alleen specifieke uitdagingen aan te gaan en vast te leggen. Samengevoegd moet deze film laten zien waar het menselijk lichaam toe in staat is. Het concept heet ‘Exploring the Limit’, en de uitdaging in Taiwan is de eerste van velen die volgen.

Motorproblemen en slechte weersvoorspellingen

Onze vlucht naar Taiwan was echter vertraagd. Motorpech van onze Cathay Pacific-vlucht zorgde voor paniek op het tijd-technische vlak. We besloten dan ook om een nieuwe vlucht te boeken via Thai Airways, zodat we alsnog volgens planning konden beginnen. Eenmaal in Taiwan aangekomen besteedden we onze eerste dag in Tapai. Hier hadden we tijd om een auto te regelen, waarmee we op dag 2 naar Hualien reisden.

Eenmaal aangekomen had ik nog 12 uur tot de eerste beklimming. Het is de moeite waard om te benoemen dat de officiële Taiwan KOM-challenge op vrijdag stond gepland. Mijn doel was om hiervoor al drie keer op en neer te zijn gegaan, om de vierde keer in wedstrijdverband mee te rijden. Ook de timing speelde dus een groot onderdeel in het slagen van deze challenge.

Jack Thomson Giant

Jack Thompson wacht op het moment dat de regen stopt – Foto: @z_w_photography

De voorspelling was regen, dus ik stond vroeg op. Er was een planning voor slecht weer én een voor goed weer. Slecht weer betekent langzamer afdalen, dus vroeger beginnen. Ik werd wakker met het tikkende geluid van regen op de ramen… met nog een paar uur tot de start!

Deze column is onderdeel van een serie. Volgende week schrijft Jack Thompson over z’n ervaringen van de uitdaging zelf. Volg Jack op Instagram via @jackclyclesfar.