Waar we in Nederland momenteel met volle teugen kunnen genieten van onze ronderenners in het wielrennen, weten ze in België keer op keer toppers af te leveren voor het klassieke werk. Één van de beste rijders uit het hedendaagse peloton is zonder twijfel Greg van Avermaet. Lang had hij de naam dat hij het bij de echt grote wedstrijden net niet kon afmaken, maar als je kijkt naar zijn carrière, dan is die niet minder dan zwaar indrukwekkend.

In zijn eerste koers gelijk raak

Greg van Avermaet maakte in 2007 onder de vlag van Predictor-Lotto zijn debuut in het peloton. Zijn eerste race was daarbij de Ronde van Qatar. Waar de meeste jongens in de eerste koers komen om te leren, lukte het hem in de vijfde etappe om zijn eerste overwinning binnen te slepen. Het was een begin van een mooie carrière, waarbij hij regelmatig in massasprints in de top tien wist te eindigen.

In 2008 maakte hij zijn debuut in een grote ronde. Nadat hij een goed voorjaar reed en met name in Belgische koersen wist te winnen, mocht hij de Vuelta rijden. En net als bij zijn debuut in Qatar kwam hij daar als pelotonvulling. In de negende etappe zat hij in een kopgroep van twaalf man met rijders als Davide Rebellin, Juan Antonio Flecha en Damiano Cunego. In de sprint wist hij hen er allemaal op te leggen en pakte hij zo zijn eerste winst in een grote ronde. De rest van die ronde bleef hij goed rijden, waardoor hij uiteindelijk de blauwe trui voor de punten wist te winnen en op het eindpodium mocht plaatsnemen.

Greg Van Avermaet

Foto: Cor Vos

Een dipje voor Greg van Avermaet

Zoals we in het verleden wel vaker hebben zien gebeuren, wordt zo’n jonge jongen na één goed jaar gelijk uitgeroepen tot talent met een gouden toekomst. Daarmee krijg je veel ogen op je gericht en moet je maar omgaan met de druk. Dat lukte Van Avermaet niet helemaal. In de seizoen 2009 en 2010 reed hij geen goede uitslagen en was hij duidelijk aan het zoeken naar wat voor soort rijder hij nou was.

In 2011 kwam hij terug. Hij verliet de Lotto-formatie, waar hij voornamelijk in dienst van Philippe Gilbert reed. Hij koos voor BMC, een ploeg die voornamelijk rondom Cadel Evans was gebouwd. Van Avermaet moest daar een dienende rol vervullen. Hierdoor had hij minder kans om voor eigen succes te gaan. Hij hielp Evans vaak aan de winst, maar reed daarachter goede uitslagen met etappewinst in de Ronde van Oostenrijk en een derde plek in Clasica San Sebastian. Aan het einde van dat jaar won hij zijn eerste grote klassieker in de vorm van Parijs-Tours.

Greg Van Avermaet

Foto: Cor Vos

Vaak op het podium

In de jaren 2012 en 2013 was Van Avermaet vaak op het podium te vinden. Hij won een etappe in de ronde van Utah en het eindklassement in de Ronde van Wallonië, maar het waren met name de podiumplaatsen die opvielen. Bij de Grand Prix van Quebec werd hij twee jaar achter elkaar tweede en derde, hij werd derde in Gent-Wevelgem en in de ronde van Utah werd hij naast zijn overwinning maar liefst drie keer achter elkaar tweede. Van Avermaet was altijd goed, maar nooit overtuigend de beste. Wel zorgde dat ervoor dat hij in de klassering van de World Tour altijd wel in de top-dertig eindigde.

Het recordjaar 2016

Vanaf hier nemen we een klein sprongetje en komen we terecht in 2016, het jaar waarin hij echt definitief een grote man werd. Natuurlijk, in 2015 won hij een etappe in de Ronde van Frankrijk, maar het was het jaar 2016 waarin hij héél veel won. Het begon met de openingsklassieker Omloop het Nieuwsblad. Vervolgens pakte hij winst in het eindklassement van de Tirreno-Adriatico en de vijfde etappe in de Ronde van Frankrijk. Daarmee was z’n seizoen eigenlijk al dik geslaagd. Toch was er een andere wedstrijd die ervoor zorgde dat hij in de geschiedenisboeken werd vereeuwigd.

Greg Van Avermaet

Foto: Cor Vos

Tijdens de Olympische Spelen in Rio wist hij namelijk in de kopgroep te komen. Met de Deen Jakob Fuglsang en de Pool Rafal Majka sprintte hij om de winst en werd Olympisch kampioen. Daarmee was zijn carrière in één klap geslaagd en zullen we hem altijd blijven herinneren.

Greg Van Avermaet

Foto: Cor Vos

Zijn eerste monument

Het leek erop dat daarmee een last van schouder afviel. Hij kon zonder angst koersen en won na de Olympische Spelen ook nog de GP van Montreal en ging goed de winter in. Waar hij vervolgens misschien nog wel beter uitkwam. Ook in 2017 won hij Omloop het Nieuwsblad. Maar daar bleef het niet bij. Ook de semi-klassiekers E3 Harelbeke en Gent-Wevelgem schreef hij op zijn naam. Zijn grootste triomf beleefde hij echter in Parijs-Roubaix.

Greg Van Avermaet

Greg van Avermaet verslaat 4 tegenstanders in de eindsprint om de winst in Parijs-Roubaix – Foto: Cor Vos

Met een groepje dat bestond uit Jasper Stuyven, Gianni Moscon, Sebastiaan Langeveld en Sdynek Stybar kwam hij op de bekende wielerbaan terecht. In een sprint van vijf wist hij als eerste over de meet te komen en zette daarmee de eerste monument op z’n naam. Door goed te blijven presteren in andere wedstrijden (hij werd ook tweede in de Ronde van Vlaanderen), won hij in 2017 ook het eindklassement van de World Tour.

Voorlopig zijn 2016 en 2017 de duidelijke hoogtepunten in zijn carrière. In 2018 reed hij ouderwets stabiel met een top tien notering in zo’n beetje elke klassieker waar hij aan meedeed alsmede in de GP van Quebec en Montreal en Classica San Sebastian. Een echt grote overwinning bleef dit seizoen echter uit. Vanaf volgend jaar is hij kopman bij de nieuwe wielerformatie CCC. We zijn benieuwd waar hij, met knechten als Laurens ten Dam en Simon Geschke, toe in staat is.