In het mannenpeloton zien we vandaag de dag veel Nederlanders die waanzinnig goed presteren. Maar ook de Nederlandse delegatie in het vrouwenpeloton doet serieus mee voor de overwinning. In dat peloton rijdt Marianne Vos. En hoewel ze al jaren aan de top schittert, is ze nog steeds gevaarlijk in ongeveer elke discipline.

Veldrijden

Haar eerste successen behaalde zij in het veldrijden. Daar werd zij in 2005 voor het eerst Europees kampioen, om het jaar daarna in Zeddam voor het eerst de wereldtitel in huis te halen. Sowieso was 2006 een absoluut topjaar voor Marianne Vos. In hetzelfde jaar besloot ze namelijk mee te doen aan het WK wegwielrennen in Salzburg. En als negentienjarige zorgde ze er voor dat de concurrentie haar naam nooit meer zou vergeten. Ze pakte namelijk óók de titel ‘wereldkampioene’ op de weg. Daarmee was de legende ‘Vos’ geboren.

In de twaalf jaar die daarop volgden, werd het succes eigenlijk alleen maar groter. Voor de Olympische Spelen van Beijing in 2008 besloot ze op de baan haar geluk te beproeven. In dat jaar werd ze eerst wereldkampioen op de puntenkoers in Manchester om daarna in Beijing ook Olympisch kampioen op dat onderdeel te worden.

Foto: Cor Vos

We racen een beetje door haar carrière heen, terwijl we bij andere renners wat meer diepgang kunnen vertellen. Maar dat is dan ook het beetje wat we met Marianne Vos hebben. Het succes van haar is ongekend groot. Ze heeft echt alles gewonnen wat ze maar kon winnen. Zo werd ze in 2012 tijdens de Olympische Spelen in Londen ook nog Olympisch Kampioen op de weg, was ze in 2011, 2012 én 2014 winnaar van het algemeen klassement in de Giro d’Italia Femminile (Giro Rosa) en won ze daar ook nog eens een totaal van 21 etappes.

Foto: Cor Vos

Een voorbeeld voor de rest

Na 2014 is het succes voor Vos iets minder geworden. Ze heeft wat blessureleed gehad en sindsdien is er veel nieuw talent er bij gekomen. Maar daar zit misschien de kracht van haar in. In landenwedstrijden lijkt ze er geen enkel probleem mee te hebben om in dienst te rijden van de nieuwe talenten die in Nederland opstaan, terwijl ze tegelijkertijd hier en daar zelf ook nog wedstrijden wint. Zo werd ze in 2017 nog Europees Kampioen op de weg en pakte ze dit jaar een etappe in de Giro Rosa.

Foto: Cor Vos

Het is dan ook te vroeg om haar af te schrijven. Ze is pas 31 jaar en lijkt nog altijd lol te hebben in hetgeen wat zij doet. En daarin is zij misschien wel het beste voorbeeld voor iedereen die ooit een professionele carrière ambieert.