Het korte antwoord: héél zwaar! Maar niet zo zwaar als de wedstrijden zelf. Het niveau van de intensiteit die je tijdens het rijden van een wedstrijd ervaart, is een van de hoogste die je op de fiets zult ervaren. Tenzij je regelmatig aan mountainbike-wedstrijden deelneemt. Een wedstrijd veldrijden is één uur Pijn lijden. En daar moet je voor trainen. Naast het verbeteren van je stuurmanskunst én hardloop-skills.

Je hebt serieuze fiets-skills, explosiviteit en wedstrijd-agressie nodig om aan veldrijden mee te doen – Foto: Cor Vos

Tips van een man van middelbare leeftijd

Wedstrijden van veldrijden zijn behoorlijk intensief, maar duren relatief kort. Daarnaast start het seizoen vlak na het einde van het wegseizoen. Je kunt dus met een behoorlijke basis aan de start staan. Maar het wordt sterk aangeraden om wat specifieke trainingen te doen om je lichaam, geest én skills klaar te stomen voor het veldrijden. Op welk niveau dan ook.

In dit artikel bespreken we drie gebieden waarop je je met trainingen kunt concentreren: intensiteit, stuurmanskunst én hardlopen/rennen.

Een man van middelbare leeftijd in actie in de buurt van Amsterdam – Foto: Rinus Cerfontain

Intensiteit

De hometrainer in je eigen pain cave is misschien wel de meest veilige plek om de trainingen voor intensiteit af te werken. Je kunt er ongestoord fietsen, zonder met andere weggebruikers rekening te hoeven houden óf überhaupt te sturen. Het enige waar je je op hoeft te concentreren, is de pijn. En één van de beste intervaltrainingen voor het veldrijden is de Tabata.

Dr. Izumi Tabata – Foto: University of Colorado

Dokter Pijn

Dr. Izumi Tabata is een Japanse sportwetenschapper die het wereldberoemde Tabata Protocol bedacht voor het Olympische schaatsteam in 1990. Hij is de geestelijke vader van de Hoog Intensiteit Interval Training (HITT) methode welke vandaag de dag vaak wordt toegepast. En hoewel deze man er op de foto ontzettend vriendelijk uitziet, zullen zijn schema’s je om mama doen schreeuwen.

De meest basic variant van Tabata bestaat uit vier sets van 8 intervallen. Deze intervallen zijn op het niveau ‘ultra hoge intensiteit’: 20 seconden vol gas, 10 seconden rust. Na elke set neem je een paar minuten rust, om vervolgens de volgende aan te gaan. Als je het einde van de vierde set haalt, heb je waarschijnlijk niet hard genoeg getraind. Het is killing. Maar het voordeel van deze trainingen is dat de verhouding intensiteit/rust overeenkomt met een wedstrijd veldrijden. Een goede warming up is dus van cruciaal belang!

Dit valt te proberen tijdens een wedstrijd. Maar niet weten wat je doet óf vermoeidheid leidt vaak tot modderhappen. – Foto: Cor Vos

Het trainen van de stuurmanskunst moet natuurlijk op de wedstrijdfiets worden gedaan. Ga het lokale bos in, zoek grindpaden of een mountainbike-parcours op en oefen met fietsen, afstappen, het dragen van de fiets en het weer opstappen. Achter elkaar. Oefen op zoveel mogelijk verschillende soorten terrein. Hoe beter je wordt het in beheersen van je fiets, hoe comfortabeler je je tijdens de wedstrijden beweegt. Het springen over obstakels moet ook zeker worden getraind, als je van plan bent om dit tijdens een wedstrijd uit te voeren. Maar wees gewaarschuwd; zo worden sleutelbenen gebroken.

Rennen

Yup, we zijn fietsers. Tenzij je aan triathlons meedoet, heb je bewust voor de tweewieler gekozen. En het ontlopen van rennen kan één van de beweegredenen zijn. Maar voor veldrijden kan een beetje oefenen met rennen geen kwaad. Al dan niet met je fiets op je schouder. Serieuze veldrijders trainen hard op het rennen, en dit kan van pas komen tijdens de wedstrijden.

Afstappen, fiets op de schouder, rennen én weer opstappen. Makkelijker gezegd dan gedaan. Oefenen dus! – Foto: Cor Vos

Veldrijden is een interessante combinatie van strijden met hoge intensiteit, stuurmanskunst én rennen. Sommige wedstrijden zullen voelen als het zwaarste uur uit je leven. Maar op een of andere manier, zelfs als je niet continu op het podium staat, is het ontzettend leuk om te doen en de moeite waard om voor te trainen. Ga ervoor!