Zo nu en dan duikt er een wielrenner in het peloton op die méér dan alleen een renner is. Een persoonlijkheid die z’n stempel op de sport drukt. Die voor altijd met sport wordt geassocieerd, en andersom. Één van die renners is Jens Voigt. Jarenlang knechtte hij voor kopmannen in Team Leopard Trek, Team Radioshack Nissan en Trek Factory Racing. Na ruim 20 jaar in het professionele peloton te hebben rondgereden, hing hij z’n fiets in 2014 aan de wilgen. Wij spitten nog één keer door de opmerkelijke carrière van onze held.

Jens Voigt in cijfers

Om een klein beetje meer context te geven aan de renner waar we het over hebben, zijn we de statistieken ingedoken. De bouw van de renner, met z’n 1.89m en 76 kilogram, maakt het een echte rouleur. Maar dankzij z’n spreuk ‘Shut up Legs’ en mentale weerbaarheid is het toch echt een baroudeur. Iets wat hij ook tijdens de tijdritten kon gebruiken. Zo heeft hij 12 individuele tijdritten op z’n naam staan.

Dat Jens mentaal sterk is, blijkt wel uit z’n cijfers. Het eerste resultaat op z’n naam dateert uit 1991. Met z’n laatst gereden wedstrijd in 2014 betekent dit 23 jaar aan wielerervaring. En dat is een periode waar hij trots op mag zijn; weinig renners houden het zo lang in het peloton vol. Hij is dan ook goed voor 20 ‘Grand Tours’. Opvallend genoeg heeft hij van die 20 Grote Rondes nog nooit een Vuelta-editie gereden; 17x de Tour de France en 3x de Giro d’Italia. Ook wist hij in 2005 op het podium van de klassieker Luik-Bastenaken-Luik te eindigen. Hij was goed voor een tweede plek. Ook 2 etappes in de Tour de France en één in de Giro d’Italia staan op z’n naam.

Foto: Getty Images

‘Shut up Legs’

De mentale weerbaarheid van onze held blijkt uit z’n ondertussen wereldberoemde leus ‘Shut up legs’. Vooral onder de fans bleek dit aan te slaan. Collega’s en concurrenten waren minder blij met het ogenschijnlijke gemak en doorzettingsvermogen, waarmee Voigt het peloton aan stukken kon scheuren. Hoewel Voigt al een paar jaar aan de zijlijn staat, is ‘Shut up Legs’ nog steeds onlosmakelijk verbonden met de persoon. Zo heeft hij een eigen kledinglijn die inspeelt op de populaire slogan. Uiteraard is fietskleding ook onderdeel van de kledinglijn. Al zijn het vooral de renners die achter je rijden die de motiverende woorden tijdens het fietsen te zien krijgen. Niet heel handig tijdens een onderlinge strijd op de flanken van een Limburgse heuvel.

Werelduurrecord

Jens Voigt kondigde z’n pensioen in 2013 al aan. Maar Jens is geen renner die het peloton via de achterdeur verlaat. Op z’n laatste dag als profrenner deed hij dan ook een aanval op het werelduurrecord. Doordat de UCI regels omtrent de fiets in 2014 versoepelde, wist Jens als eerste renner boven de 50 kilometer per uur uit te komen met de nieuwste reglementen. Zo haalde hij in precies 60 minuten de afstand van 51,110 kilometer. Dat is pas afscheid nemen!

Doodsmak

In de Tour de France van 2009 zat Jens in een ideale positie, samen met z’n kopman Andy Schleck. Hij werd net teruggefloten om rustiger aan te doen, toen ze de afdaling ingingen. Een hobbel in de weg zorgde ervoor dat z’n stuur van de voorvork afbrak, waardoor Voigt met volle snelheid op het asfalt smakte. Het beeld zag van de roerloze renner op het asfalt zag er meer dan ernstig uit. Wonder boven wonder had Voigt er ‘slechts’ een gebroken jukbeen, een zware hersenschudding en meerdere schaafwonden aan overgehouden. De volgende dag wist hij z’n vrouw telefonisch gerust te stellen, door onder andere de geboortedata van hun vijf (!) kinderen op te noemen. Hij had ontzettend veel pijn, maar kon alles nog bewegen. Een jaar later sprong hij op een kinderfiets om Parijs die editie wél te bereiken; hij was niet van plan om twee jaar achter elkaar op te geven.

Kinderfiets

 

Tijdens de Tour de France van 2010 zwierf er op het internet een foto rond van Jens Voigt op een veel te kleine fiets. Een vrij apart beeld, met natuurlijk een mooi verhaal. Voigt crashte tijdens de beklimming van de Col de Peyresourde. Eenmaal opgestaan besefte hij dat er geen ploegleiderswagen meer achter hem zat, en leek de bezemwagen de enige optie. Rondom de Tour worden er meer dingen georganiseerd, zoals een team van kinderen een deel van een etappe (voor het peloton uit) fietst. Voigt zag een van de auto’s mét kinderfiets naderen, en wist de afdaling van 18 kilometer lang op de veel te kleine fiets te overleven. Onderaan deze afdaling stond een politieagent met Jens’ fiets, die hij van de ploegleider (Bjarne Riis) aan Jens moest overhandigen als hij langs zou komen. En zo geschiedde.