Cyclosportives, ook wel bekend als Gran Fondo’s, gaan gepaard met duizenden fietsers die op hetzelfde moment de route proberen uit te rijden. De meest bekende Gran Fondo’s zijn La Marmotte en Etappe du Tour. Hier in de Lage Landen moeten we het doen met de Ronde van Vlaanderen cyclo in België, en de Amstel Gold voor Wielertoeristen in Nederland. Beiden trekken fietsers van over de hele wereld aan. Maar iedereen die weleens heeft meegedaan aan een dergelijke rit, weet dat er altijd wel een paar irritante personen tussen fietsen waar iedereen zich aan ergert. Wij hebben een lijstje gemaakt van de vijf meest irritante types.

Kamikaze-piloot

Deze renner ziet alles als een wedstrijd, in plaats van een toertocht. Hij daalt af alsof ‘ie een doodswens heeft en trekt zich weinig aan van andere weggebruikers. En gek genoeg ook niet van z’n eigen veiligheid. Hij denkt een Vincenzo Nibali te zijn, maar het (het zijn altijd mannen) is meer een Ronald McDonald. Waarschijnlijk zijn z’n absurde daalcapriolen ter overcompensatie van het feit dat ‘ie niet kan klimmen. Je rijdt hem op de volgende klim na 200 meter namelijk weer voorbij. Het is wachten op het geluid van ambulancesirenes…

De vuilnisbelt

Misschien niet de beste omschrijving van de fietser zelf, al komt het aardig in de buurt van hoe de berm er na de cyclo uitziet. Hij of zij werpt de wikkels van alles wat tot zich wordt genomen gewoon de natuur in. Helaas is dit ook in het professionele peloton nog altijd het geval. Wat amateurs het idee geeft dat dit asociale gedrag bij de sport hoort. Alleen de bidon wordt weer terug in de houder gestopt. Maar één ding is zeker: dit gedrag moet stoppen.

Het persoon met de fiets van €10.000,-

In de Lage Landen komen we ze geregeld tegen; personen met een fiets die zo’n €10.000,- kost. Terwijl ze er zelf niet al te atletisch uitzien. In een lycra-pakje geperst staat ‘ie dan ook trots naast z’n prachtige fiets. Jaloezie is er dan ook zeker; we zijn jaloers op de fiets, niet het persoon dat ervoor staat. En echt reclame voor fietskleding maakt ‘ie ook niet. Maar het meest bizarre is nog dat (voornamelijk) hij zelf niet doorheeft wat voor spektakel hij vormt. Altijd op de Gran Fondo.

De *erg* publiekelijke plasser

De man (ja, dit is altijd een man) die op het meest publieke plekje langs de route gaat staan om te plassen. Waar de meesten van ons een paar stappen het bos in doen, staat dit persoon schaamteloos in een voortuin of publieke plek te plassen. Geen wonder dat amateurrenners soms voor een stelletje rare gasten worden aangezien. Zelfs wij, andere fietsers, krijgen plaatsvervangende schaamte bij het zien van dit persoon.

Geen schaamte. – Foto: Getty Images

De vrijrijder

De wielrenner die nooit betaalt om mee te doen met de toertocht. Hij fietst letterlijk mee met de anderen. Zonder nummer, vaak zonder helm. Hij denkt de rebel te zijn, maar is niet meer dan een parasiet. Met de grootste grijns, maar zonder grote motor: de finishlijn ziet ‘ie niet vaak. Gerechtigheid.

Hij heeft niet betaald. Niet cool! – Foto: Getty Images

Herken je een van deze type fietsers? Misschien komt één van deze typen je ook bekend voor: Vijf meest irritante type fietsvrienden.