In het wielerpeloton rijden tientallen mannen langs zonnebloemvelden, over bergen en door pittoreske dorpjes. Veel renners zijn bij het grote publiek bekend. Er zijn echter ook genoeg namen die iets minder aandacht krijgen, maar wel boeiend zijn om te volgen. Met Adam Hansen hebben we een uitstekende knecht met een voorliefde voor Grote Rondes te pakken.

Adam Hansen wordt geïnterviewd tijdens z’n 18e grote ronde – Foto: Cor Vos

Wat doe je als je een hekel hebt aan trainen? Dan rijd je gewoon zoveel mogelijk wedstrijden. Dat is het idee van Adam Hansen. De beste man heeft een soort van verslaving wanneer het op grote rondes aankomt. Op het moment van schrijven is hij actief in de Giro d’Italia en als hij die uitrijdt, dan is dat de twintigste grote ronde (bestaande uit de Giro, de Tour en de Vuelta), die hij op een rij uitrijdt. Het begon me de Vuelta in 2011 en sindsdien is hij in elke grote ronde opgesteld.

Adam Hansen is geen veelwinnaar. Hij heeft zowel een etappe in de Giro als de Vuelta gewonnen, maar werd voornamelijk opgesteld als de helper voor de kopmannen. Zo is het een ouderwetse hardrijder die je op kop kunt zetten om in vlakke etappes de aanvallers binnen te halen. Op die manier vergrootte hij de kansen voor zijn kopman André Greipel, die voor de sprint ging.

Daarmee is Hansen een echte teamspeler. Iemand die zich perfect kan wegcijferen voor anderen en er tegelijkertijd van houdt om gewoon vele kilometers op de fiets te maken. Hij rijdt de afgelopen jaren gemiddeld zo’n 14.000 wedstrijdkilometers per jaar. Dat zijn heel wat calorieën die hij daarbij verbrand en heel wat trainingen die hij daardoor gewoon kan overslaan.

Dit jaar is hij voor het eerst niet opgesteld voor de Tour, waardoor er een einde komt aan zijn record. De kans dat het echter ooit wordt verbeterd is klein, waardoor Hansen misschien wel voor altijd in de geschiedenisboeken komt te staan.