In het wielerpeloton rijden tientallen mannen langs zonnebloemvelden, over bergen en door pittoreske dorpjes. Veel renners zijn bij het grote publiek bekend. Er zijn echter ook genoeg namen die iets minder aandacht krijgen, maar wel boeiend zijn om te volgen. In deze aflevering kijken we naar Alessandro De Marchi.

Alessandro De Marchi is een beetje een laatbloeier. Hij is 31 jaar oud, maar brak eigenlijk pas vijf jaar geleden door. Nadat hij eerst een paar jaar voor kleinere Italiaanse ploegen reed, kreeg hij in 2013 een contract bij Cannondale. In dat eerste seizoen wist hij gelijk een etappe in de Dauphiné te winnen. Achter hem finishten namen als Froome, Valverde en Rodriguez en was zijn visitekaartje gelijk afgegeven. Zijn grote doorbraak volgde in het jaar daarop, toen hij de zevende etappe van de Vuelta wist te winnen. Dat kunstje herhaalde hij het jaar daarop in dezelfde koers, toen hij de 14e etappe op zijn naam schreef.

De Marchi in de aanval – Foto: Cor Vos

Knecht met eigen kansen

De afgelopen vijf jaar komt De Marchi uit voor BMC, waar hij regelmatig voor zijn kopman zwaar werk moet verzetten, maar dat kan hij best. Gelukkig krijgt hij in grote rondes ook de kans om voor zijn eigen kansen te rijden. In elke ronde dat hij staat opgesteld, zit hij wel iets van drie tot vier keer in de ontsnapping. Hij weet niet altijd te winnen, maar wanneer hij wint doet hij dat wel op een mooie manier.

In ontsnappingen moet De Marchi proberen om enerzijds voor het peloton te blijven en anderzijds zijn medevluchters af te schudden. Een sterke sprint heeft hij niet, waardoor hij het moet hebben van kleine heuveltjes en bergen om zijn medevluchters te verschalken. Als De Marchi in de aanval is, dan is er altijd een extra reden om naar de televisie te kijken.